De Limburgse mijnstreek, meer dan een kwart eeuw geleden. 

In de krant verschijnt een “doordeweeks” artikel : een jongen van zeventien wordt vermoord door een Turkse gastarbeider.  René Swartenbroekx is tegelijk geschokt en geïntrigeerd door de plotse dood van één van zijn oud-leerlingen. Hij gaat met een bandrecorder op pad om het verhaal achter het krantenartikel te reconstrueren.  Het resultaat is een verhelderend verhaal dat scherp en ondubbelzinnig het onvermogen schetst van mensen om de eigen cultuur te kaderen in een ruimer perspectief.  “De Lege Cel” is dan ook een pleidooi voor begrip en voor actieve integratie van de allochtone gemeenschap, vanuit een geloof in de universele waarden en verworvenheden van onze eigen Westerse cultuur.

Het verhaal is even eenvoudig als ontroerend.  De jonge Johan Depoorter wordt verliefd op een meisje in zijn klas.  Ze is knap, intelligent, bewogen en lief.  Maar ze heet Immihan en ze is Turks…  En al woont ze reeds van haar vierde in België en ook al voelt ze zich Vlaams en is het jonge stel tot over de oren verliefd, hun pad gaat niet over rozen.  Ze moeten voortdurend vechten om hun liefde een plaats te geven in de verschillende werelden waarin ze zijn opgevoed.  Als Yusuf Kelman, Immihan’s vader, tijdens een vakantie in Turkije zijn dochter belooft aan de zoon van een goede vriend, lijkt het sprookje voorgoed voorbij….  Een genietbaar en realistisch familiedrama, doorspekt met humor, tragedie en ontroering.