Nonkel Gaston is dood... en dan is er koffie

Niemand leeft voor zichzelf. Niemand sterft voor zichzelf. Zijn leven was een aaneenschakeling van goede momenten, plezier en af en toe een beetje werken. Sedert enkele jaren was hij op rust en bracht hij vele uren door in zijn garage die hij ingericht had als "atelier" voor beeldhouwer Karel, die er werkte met zijn model Anette. Nonkel Gaston was gefascineerd door de kunstwerken van Karel, meestal naaktbeelden, en stak die bewondering niet onder stoelen of banken. Hij gaf aanwijzingen aan het model en nog véél meer… Daardoor verkoelde de echtelijke liefde de laatste jaren meer en meer. Moeder zocht en vond haar troost in een glaasje wijn. Zijn dood was even onverwacht als banaal.

De naaste familie van nonkel Gaston heeft één ding gemeen: ze kunnen elkaar niet luchten. Treuren rond de kist lukt nog net, maar van zodra ze samen zijn op de koffietafel laaien de emoties op. Bovendien heeft nonkel Gaston na zijn dood nog een paar leuke verrassingen in petto.  In het begin worden de gangbare beleefdheidsregels gerespecteerd, maar na een tijdje en vooral na een paar pinten, komen de frustraties boven. Soms tragisch, soms komisch, soms hilarisch, soms traumatisch.  U zit er in elk geval middenin terwijl u getuige bent van zowel pijnlijke als bijzonder grappige situaties.